Het is 20:05 uur. Je hebt al gegeten en ploft eindelijk op de bank.
Wat. Een. Dag.
En dan begint het stemmetje alweer:
"Ik heb zin in iets lekkers."
"Één koekje kan toch wel?"
Je probeert het nog even te negeren.
Maar voor je het weet sta je alweer bij die keukenkast.
Eén stroopwafel worden er twee. En daarna nog één.
En heel even is het lekker stil in je hoofd.
Tot je naar het lege pak kijkt.
"Waarom gebeurt dit nou weer?"
"Waarom kan ik niet gewoon stoppen na eentje?"
En misschien wel de pijnlijkste:
“Waarom heb ik zo weinig discipline?”